Procedurele 3d
Revolutie

Published
februari 19, 2020

Het concept van procedurele 3D is niet nieuw. Net zoals bij het recent doorbreken van Artificial Intelligence (AI) bestaan de theoretische onderbouwingen al enkele decennia. Maar doordat computers steeds performanter worden, is op dit gebied in de laatste jaren een kantelpunt bereikt waardoor nieuwe manieren om 3D modellen aan te maken de industrie fundamenteel veranderen.    

Het maken van een 3D model aan de hand van een procedurele workflow begint net zoals klassieke 3D met een eenvoudige vorm, waarop manipulaties uitgevoerd worden om na een aantal stappen tot het beoogde resultaat te komen. Maar een procedureel softwarepakket gaat ook:  

  1. de uitgevoerde stappen zelf onthouden, 
  2. voorzien dat de ontwerper naar elke stap in het proces kan terugkeren om deze aan te passen,  
  3. na het aanpassen van een stap in de procedure, alle erop volgende stappen her-toepassen.  

Voor wie slechts één specifiek 3D model wil maken, is het eindresultaat van procedurele 3D in principe hetzelfde als dat van een traditionele workflow. Maar Procedurele 3D heeft twee grote voordelen:   

  • De ontwikkelaar kan aanpassingen maken in alle stappen van het proces, waardoor er zeer snel kangeprototypedworden: een aantal varianten van het beoogde 3D model aanmaken en met elkaar vergelijken om tot een beter resultaat te komen.   
  • De ontwikkelaar kan deze aanpassingen ook via een menu instelbaar maken: de zogenaamde “smart assets” waarbij de parameters van een model (breedte, hoogte, aantal ramen van een huis) viasliderskunnen ingesteld worden. Je hoeft dus in principe nooit nog twee modellen van hetzelfde type voorwerp (fles, stoel, brug) te maken 1.     

Het proces van Procedurele 3D beantwoordt aan de principes van een niet-destructieve workflow: het model wordt opgebouwd door middel van een procedure. De procedure aanpassen zorgt automatisch voor een nieuw resultaat. De tijdswinst, en dus de economische impact, is dan ook aanzienlijk.  

Een typisch voorbeeld van een niet-destructieve workflow is een computerprogramma. Computerprogramma’s worden opgebouwd uit instructies, en wanneer een instructie aangepast wordt en het programma opnieuw uitgevoerd wordt, krijg je automatisch het nieuwe resultaat. De procedurele 3D revolutie betekent voor een groot stuk een fundamentele verandering in de manier van denken achter het 3D proces: waar vroeger een 3D artiest op artisanale wijze de modellen maakte, wordt het proces nu meer algoritmisch, waardoor programmeervaardigheden ook voor het maken van 3D belangrijk worden.   

© afbeedling E. Evangelos Kalogerakis et al